Selecteer een pagina

Bep Voskuijl

De families die tijdens de Tweede Wereldoorlog in het wereldberoemde Achterhuis ondergedoken zaten, werden van buitenaf ondersteund door een aantal helpers. Eén van hen was Bep Voskuijl, een jonge kantoorbediende.

Hoewel Anne Frank in haar dagboek aangeeft zeer op Bep Voskuijl (Elli Vossen in de populaire, niet-wetenschappelijke editie van het dagboek van Anne Frank) gesteld te zijn, is haar rol in de geschiedenis onderbelicht gebleven – tot nu.

De jonge Belg Jeroen De Bruyn raakte gefascineerd door deze veelal stille, zwijgende helpster en samen met Joop van Wijk, de jongste zoon van Bep Voskuijl, is dit boek geschreven. Het toont aan de hand van nieuwe getuigen en bronnenonderzoek ondermeer hoe een 23-jarige vrouw – de evenknie van Miep Gies – haar vader Johan Voskuijl – de maker van de draaibare boekenkast – betrokken raakten bij misschien wel de beroemdste onderduik ter wereld en hoe de krankzinnige oorlog haar leven nog decennialang beïnvloedde.

Bestellen

U kunt de biografie bestellen:
– Vul uw naam, adres en e-mailadres in (bij het ontbreken daarvan telef.nr) op het overschrijvingsformulier van uw bank (vakje: “omschrijving”)
– Maak voor verzending binnen Nederland € 19, — en binnen België € 24, — over op rekening:
NL04 RABO 0366028707 t.n.v. J.H. van Wijk.

Het boek wordt u daarna gesigneerd en met een opdracht toegestuurd.

De biografie

De biografie werd in april 2015 voor het eerst gepubliceerd en 10 maanden later, in februari 2016, door de toenmalige uitgever Prometheus/Bert Bakker uit de markt gehaald. Sindsdien is er van alles gebeurd … 

“Maar waarom zo snel al uit de markt halen?”, zult u zich wellicht afvragen:

Jeroen de Bruyn was 15 jaar, toen hij in 2009 het initiatief nam om deze biografie te schrijven. Als jongste zoon van Bep Voskuijl coördineerde Joop van Wijk aanvankelijk de diverse activiteiten namens de familie, maar na circa 3 jaar (2012) is hij intensief gaan meedoen met het hele proces. Hij werd destijds bovendien actief als coauteur. Het project nam vanaf het onderzoek tot aan de publicatie op 7 april 2015 5½ jaar in beslag. Er zijn zo’n 100 relevante boeken en artikelen gelezen. Het boek vermeldt 550 noten en bronnen.

De biografie is een aanvulling op het alom bekende boek “Het Achterhuis” (Dagboekbrieven van Anne Frank):

  • Nieuwe anekdotes van het leven in en om het Achterhuis, bezien door de bril van de jongste helpster Bep Voskuijl.
  • Twee nieuwe, authentieke getuigen.
  • Onbekende gegevens over de dag van de arrestatie (4 augustus 1944).
  • De dagboeken van Anne Frank werden heel anders en niet op de dag van de arrestatie gevonden.
  • Een nieuwe naam van het verraad wordt aan de lijst van verdachten toegevoegd.

De auteurs zaten vanaf het prille begin aan tafel met de Anne Frank Stichting in Amsterdam (AFS). Zij ontvingen een stipendium van het Anne Frank Fonds in Bazel en in ‘ruil’ daarvoor lieten ze de manuscripten lezen tot aan de uitgeversfase.

Tot zover lijkt alles geruisloos te verlopen; maar …

***

De AFS keurde voor de auteurs volstrekt onverwacht de biografie af. Zij deed dit via het Amsterdamse Parool 3 dagen na de publicatie: het zou “een slechte verraad-theorie” zijn. Bijna alle nationale dagbladen en de buitenlandse pers volgden.Wij kregen geen wederhoor …

Er is echter tijdens het regelmatige contact met de AFS nooit over het verraad of over de in de biografie genoemde verdachte gesproken. Het overleg beperkte zich tot de z.g historische details en het raadplegen van de AFS Collecties.Deze ‘slechte pers’ heeft de verkoop van ons boek uiteraard geen goed gedaan.

Zoals al opgemerkt haalde uitgeverij Prometheus/Bert Bakker na 10 maanden het boek uit de markt. Zij vonden de verkoop van 2700 exemplaren tegenvallen. Een boek na zo’n korte periode, zonder overleg met de auteurs, uit de markt halen bevreemdt  ,.,. !

“Een slechte verraad-theorie??”

  • Allereerst is dit boek een biografie. We besteden slechts 12 van de 270 pagina’s aan de genoemde verdachte. Omdat de impact van dit gegeven op het leven van mijn moeder groot is geweest, zowel tijdens de oorlog als daarna, konden en wilden we daar niet omheen; zeker niet in een biografie, … een historisch document.
  • Wat de kwaliteit van de bronnen betreft hebben we onder andere gebruik gemaakt van 2 nieuwe, authentieke getuigen. Zowel Diny Voskuijl, de jongste zus van Bep en Bertus Hulsman, de verloofde van Bep in de oorlog, hebben deze ‘verdachte erbij’ persoonlijk zeer goed gekend. Beiden hebben hierover verklaringen afgelegd.

De belangrijkste ‘stille getuige’ in deze kwestie is in de kern Anne Frank zelf. Mijn moeder sprak veel met haar – ook hierover. Anne heeft alles ‘netjes’ opgeschreven.(Bron: de wetenschappelijke editie “De dagboeken van Anne Frank” uit 2001 van het Nederlands Instituut voor Oorlogsdocumentatie).

Kortom: het boek is “weg gecensureerd” op oneigenlijke gronden. Het is een biografie pur sang en de vele gebruikte, historische bronnen zijn van een hoge kwaliteit. 

In februari  2016 werd de overeenkomst met Prometheus/Bert Bakker ontbonden en in december 2016 werd door Joop en diens echtgenote, Bep Voskuijl Producties BV opgericht met als doel de inhoud van de biografie weer (in welke vorm dan ook) te publiceren:

  • Joop geeft voordrachten, die worden ondersteund door relevant beeldmateriaal (Aanvragen via de knop “CONTACT”) 
  • Opdracht voor een Engelse vertaling is inmiddels gegeven.
  • De biografie zal worden verfilmd … 

ZWIJGEN IS ER NIET MEER BIJ !!

 

 

 

De film

Eind 2016 werd een overeenkomst getekend met een Amerikaanse producent voor de verfilming van de biografie. Er zal een speelfilm worden vervaardigd van circa 90 minuten. Beide auteurs en Bep Voskuijl Producties BV zijn hier nauw bij betrokken.

De auteurs

Jeroen De Bruyn (1993) studeerde na het middelbaar onderwijs journalistiek en liep stage bij de Anne Frank Stichting. Hij schreef voor het Vlaamse Knack en de Gazet van Antwerpen en werkt bij die laatste krant als eindredacteur.

Joop van Wijk (1949) studeerde HTS-Werktuigbouwkunde, Marketing Management en post-hbo Human Resources Management aan de Universiteit van Utrecht. Na divers projectmanagement bij een natuurkundig laboratorium, werd hij commercieel directeur van een audiovisueel (AV) bedrijf en werd daarna mede- oprichter van het AV bedrijf Creavisie BV. Ad Interim reorganiseerde hij een drietal AV communicatiebedrijven. Als marketingmanager voor twee landelijke kranten (Algemeen Dagblad en NRC- Handelsblad), gaf hij leiding en sturing aan een veranderingsproces om uit twee verkoop- twee marketingorganisaties te vormen.

Na zijn pensioen werd hij coauteur van de biografie van zijn moeder Bep Voskuijl. In december 2016 richtte hij samen met zijn echtgenote Ingrid van Wijk-Wolff een uitgeverij op: Bep Voskuijl Producties BV.

Recensies

Recensies/reviews zijn welkom op e-mailadres: info@bepvoskuijl.nl

“Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij” werd het zwijgen opgelegd …

“Het zwijgen voorbij” van scribenten Jeroen De Bruyn en Joop van Wijk biedt een boeiende kijk in een gezin met onderduikers. Een beroemd onderduiker: Anne Frank. Altijd goed voor veel publiciteit en onenigheden. Hoeveel ruzies zijn er geweest over het dagboek van Anne en hoeveel zijn er nog? Zij werd wereldberoemd. Hoe mooi. De onderduik beschreven door een pienter, onschuldig meisje, met anderen – door dappere verzetsmensen (heel Nederland zat immers in het verzet) – verborgen gehouden voor de Duitse bezetter. Tot de rampzalige dag van de Duitse inval. Laten wij over de rol van de Amsterdamse politie maar zwijgen. Anne overleefde het niet. Zij kwam niet meer terug. De Duitse slechteriken waren ‘het verzet’ te slim af, Anne stierf in de eerste maanden van 1945 aan ziekte of uitputting (waarschijnlijk vlektyfus) in Bergen-Belsen. Een precieze datum valt niet meer te achterhalen.

Haar dagboeken werden via haar vader Otto – in aangepaste vorm – gepubliceerd met de titel “Het Achterhuis”, en daarmee was het hek van de dam. Het werd wereldwijd één van de meest gelezen boeken, er werden films gemaakt, toneelstukken waarbij vaak ‘artistiek en creatief’ met de geschiedenis werd omgesprongen. Melodramatisch amusement. De vervolging in een notendop. Het echte achterhuis werd een obscene toeristenattractie waarvoor buitenlandse bezoekers urenlang in de rij staan om het in hun reisgids te kunnen afstrepen. Zonder internetreservering kom je er helemaal niet meer in. Spannend. Een heus Amsterdams grachtenhuis, een draaibare boekenkast waarachter de Joodse onderduikers zich – in het achterhuis – schuilhielden. ‘Simpe, sampe sompe, Hannes loopt op klompen’. Bezoekers kopen er souvenirs en het boek Het Achterhuis, als aandenken. Of ze het boek ook lezen?

Hoe beklemmend die onderduik was, is voortreffelijk beschreven in “Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij”. Binnen de maand april 2015 was het boek al aan een tweede druk toe. Over publiciteit viel niet te klagen. Het is dan ook een mooi boek, waarin veel aandacht wordt besteed aan helpers, die bij het achterhuis betrokken waren waaronder Miep Gies en Bep Voskuijl. Na de oorlog maakte Bep weinig woorden vuil aan haar principiële opstelling gedurende de bezetting. In “Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij” maken de Vlaamse journalist Jeroen De Bruyn en Joop van Wijk, jongste zoon van Bep Voskuijl, aannemelijk dat achter die zwijgzaamheid een groot familiedrama schuil ging. De tante van Joop, Nelly Voskuijl, was ‘fout’ in de oorlog.

De Bruyn en Van Wijk hebben ondermeer ontdekt, dat Nelly aantoonbaar en daadwerkelijk collaboreerde met de Duitsers in Frankrijk. Achteraf kon zij daarom wellicht worden toegevoegd aan het lijstje potentiële verraders van de onderduikers. Zeker was dat niet, ook niet voor Bep Voskuijl die de dramatische gebeurtenissen, het verlies van haar dierbare Joodse vrienden, het mogelijke verraad door haar zus, de verdachtmakingen aan het adres van die zus, nooit meer te boven kwam.

Het is een boeiend boek, omdat het achterhuis, en wat daar plaatsvond, postuum wordt bekeken door ogen van volwassenen. Anne’s kindervisie kende andere accenten.

Zoals gezegd, over de schriftjes van Anne Frank is altijd bonje geweest. Na het verschijnen van Het zwijgen voorbij bande de Anne Frank Stichting het boek uit de museumwinkel van het Anne Frankhuis omdat er ‘te veel veronderstellingen over het verraad’ in zouden voorkomen. Echter, gedurende de research en het schrijven ontvingen de auteurs jarenlang steun van diezelfde Stichting. Dat is vreemd. Of dit aanleiding was voor Uitgeverij Prometheus/Bert Bakker om na 9 maanden een goed lopend, prima boek uit de roulatie te nemen, waardoor de auteurs (en het grote publiek) 6 jaar hard werk in rook zagen opgaan is niet bekend. In 2016 haastte de Anne Frank Stichting zich met het uitgeven van een geheel nieuwe verklaring, waarin stond dat er misschien van verraad nooit sprake was geweest. Er zou naar illegale voedselbonnen gezocht zijn. Was het ‘toeval’ dat het achterhuis werd leeggehaald? De ene veronderstelling volgt op de andere.

Joop van Wijk schreef over zijn moeder. Deze zwaar gehavende vrouw verdiende postuum een degelijke, boeiende biografie. Dat werd het. Van een vrouw die – zoals ontelbare lotgenoten – nooit zou genezen van de emotionele averij die zij gedurende de bezettingsjaren en daarna opliep. Zo kwam Joop er ook niet zonder emotionele kleerscheuren vanaf. Mede daarom liet Joop van Wijk het er niet bij zitten. Anne Frank kwam – zoals velen – niet meer terug; zijn wereldberoemde moeder – voor wie de oorlog niet in 1945 eindigde – komt ook niet meer terug. Zijn weggecensureerde boek “Het zwijgen voorbij” waarschijnlijk wel. Dat is maar goed ook, want de tijd waarop het zwijgen kon worden opgelegd is sinds de bevrijding voorbij.

© 2017 Simon Hammelburg (auteur/journalist)

“Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij. Een biografie van de jongste helpster van het Achterhuis”.

Ruim 70 jaar na de Tweede Wereldoorlog zijn we -terecht- nog niet uitgepraat over Anne Frank en over wat ze symbolisch heeft betekend, zowel voor de gruwel als voor de kracht waartoe mensen in staat zijn.

De acht Joodse onderduikers in het Achterhuis aan de Prinsengracht in Amsterdam hadden al die oorlogsjaren niet kunnen overleven zonder de belangeloze inzet van een aantal mensen die er hun eigen leven voor op het spel zetten. In ‘Het zwijgen voorbij’ wordt de stilte rond de jongste en meest bescheiden van deze helpers, Bep Voskuijl, doorbroken. Ze werkte als jongste bediende in het bedrijf van Otto Frank en was de minst opgemerkte, maar zeker niet de minst belangrijke van het helpersteam. Anne Frank noemde haar ‘Elli Vossen’ in haar dagboek en beschreef haar als vrolijk en goedgehumeurd, gewillig en goedig.

In 2015 verscheen de opmerkelijke en goed gedocumenteerde biografie ‘Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij’, die een nieuw licht werpt op het trieste verhaal van de Joodse onderduikers. De auteurs – Joop van Wijk (1949), Beps’ jongste zoon, en de Vlaamse journalist Jeroen De Bruyn (1993) – ontrafelden samen haar geschiedenis tijdens en na de oorlog. De één deed dat uit liefde en mededogen voor zijn in 1983 overleden moeder, de ander vanuit een fascinatie die hij al vanaf zijn kinderjaren had voor deze bijzondere vrouw die altijd in de schaduw van de anderen heeft gestaan. De twee hebben samen jarenlang aan dit levensverhaal gewerkt en niets aan het toeval overgelaten. Dat resulteerde in een doorwrocht en hartverwarmend boek, dat zowel op menselijk als op geschiedkundig vlak niemand onberoerd zal laten. Bep Voskuijl heeft het verdriet om haar uiteindelijk ‘mislukte opdracht’ nooit kunnen verwerken en dat heeft haar voor de rest van haar leven getekend. Joop van Wijk en Jeroen De Bruyn hebben met deze biografie terecht een postuum monument opgericht voor een fijnbesnaarde, rechtvaardige vrouw die in alle nederigheid een bijdrage wilde leveren aan een betere wereld.

© 2017 Diane Broeckhoven (auteur/journalist)

“Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij. Een biografie van de jongste helpster van het achterhuis”.

 

Het klinkt gek, maar de term ‘schuldig landschap’, door Armando gemunt voor de plekken waar in de oorlog de ergste dingen zijn gebeurd, is in mijn beleving vooral van toepassing op de Amsterdamse Watergraafsmeer. Een rustig buurtje waar juist weinig was gebeurd omdat er weinig joden woonden.

Maar een van die joden was mijn vader en de weinige dingen die hij over die periode vertelde, maakten het in mijn jongensogen tot een schuldige buurt. Een foto voor de deur met een Jodenster op. Twee jaar lang ondergedoken. De trein die aan het eind van onze straat voorbij denderde, op weg naar onbekende bestemming. Het geweld van de stoomlocomotief, angstaanjagend.

Ik wist toen niet dat een paar straten verderop iemand woonde die dat geweld moedig had weerstaan. Bep Voskuijl woonde aan het Galileïplantsoen, waar ik speelde in de pauze van mijn lagere school. Bep Voskuijl, een van de helpers van de ondergedoken familie Frank, nog maar een paar jaar tevoren.

Uit de biografie die haar zoon Joop samen met Jeroen De Bruyn schreef, komt zij naar voren als een volstrekt unieke vrouw. Uniek, juist door haar gebrek aan pretentie. Op een foto van haar en de andere helpers kijkt ze als een onopvallende ‘kantoorbediende’ door haar brilletje ernstig en verlegen de lens in. ‘Zij was die mevrouw op de achtergrond,’ zo typeerde een buurjongen haar.

Maar in het achterhuis speelde ze een hoofdrol. ‘Bep harmonieerde op een bijzondere wijze met Anne,’ zei Otto Frank, Annes vader. Hoe ze daarbij haar angst wist te overwinnen, heeft ze toegelicht in een van de zeldzame interviews die ze later heeft gegeven: ‘Het feit dat we bezig waren het juiste te doen, gaf ons een beschermd gevoel.’ Die hele confrontatie op leven en dood met het onvoorstelbare kwaad prachtig en simpel samengevat in één nuchtere zin.

De schrijvers zijn erin geslaagd recht te doen aan die levenshouding van eerlijkheid zonder opsmuk. Het boek is mooi en rustig van stijl geschreven. Nergens komt sentimentaliteit of effectbejag om de hoek kijken. Zowel de zoon als zijn coauteur blijven op gepaste afstand, en dat ‘gepast’ bedoel ik positief.

Met hun boek hebben ze ook het beeld van Amsterdam als schuldig landschap verzacht. Op luchtfoto’s is het achterhuis te zien als een onopvallend gebouw in zomaar een stukje oud Amsterdam. Door het toevallige feit dat Anne er haar dagboek schreef, kennen we nu iedere steen van dat huis en zijn we ook op de hoogte van het uitgebreide netwerk dat hier de onderduik van acht mensen mogelijk maakte: Bep, de andere helpers, hun familie, de leveranciers die de onderduikers van voedsel voorzagen, omwonenden die hun mond hielden.

Het is alsof in dit stukje stad een compleet bewaarde historische nederzetting kan worden blootgelegd, met het achterhuis als centraal punt. Er moeten veel meer van zulke nederzettingen zijn geweest, die we niet kennen. Amsterdam was niet alleen een schuldig landschap, maar ook een landschap van moed en opoffering. Dat inzicht, waaraan de schrijvers met dit boek een bijdrage hebben geleverd, is kostbaar.

© 2017 Herman Vuijsje (auteur en columnist NRC-H)

“Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij. Een biografie van de jongste helpster van het Achterhuis”.

 

Ik moet zelf een tiener zijn geweest toen ik “Het Dagboek van Anne Frank” voor het eerst in mijn handen kreeg en las. Dat het een grote indruk op me maakte, is duidelijk. Het verhaal van Anne is me blijven intrigeren en toen ik voor het eerst door het Achterhuis liep, was dat een zeer emotioneel gebeuren.

Maar, mijn hart ging niet alleen uit naar de onderduikers, ook naar hun helpers. Het lijkt, zoveel jaren later een vanzelfsprekendheid om je medemens te helpen, maar de vluchtelingendrama’s die zich vandaag onder onze ogen afspelen en waar velen de schouders voor ophalen, leren anders. Mensen helpen met het gevaar voor eigen leven, is geen vanzelfsprekendheid.

Een jong meisje als Bep, dat zou moeten genieten van het leven en dromen van de toekomst, zette zich dag na dag in om haar Joodse vrienden in leven te houden.

Geen wonder dat het dramatische einde van zoveel jaren inzet haar tekenden voor het leven en daarmee ook een grote impact had op haar kinderen. Zo’n grote impact dat zoon Joop de drang voelde met Jeroen mee te gaan schrijven om haar verhaal in een boek te gieten. Beide auteurs zochten niet naar verdachten van het verraad, maar vonden tot hun verbijstering wel iemand die mogelijk door verraad verantwoordelijk zou kunnen zijn voor dat dramatische einde. Die “verdachte erbij”, zoals dit in de biografie is te lezen, bleek de zus van zijn eigen moeder te zijn. Het was voor Joop ongetwijfeld verre van een evidentie om dit op te schrijven, maar boven alles wilde hij dat de waarheid zou zegevieren.

Ik heb het boek met veel interesse en stijgende verbazing gelezen. Maar, met nog meer verbazing kwam me ter ore dat het verhaal verboden literatuur was geworden. Vanwaar die censuur? Zijn sommigen bang voor de waarheid omdat ze indruist tegen de verhalen die al tientallen jaren voor waar worden aangenomen?

Ik heb ervan op afstand geen duidelijk zicht op, maar wat ik wel weet, is dat ik Joop prijs voor zijn moed en doorzettingsvermogen.

© 2017 Ria Maes, (auteur).

“Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij. Een biografie van de jongste helpster van het Achterhuis”.

 

Het originele dagboek van Anne Frank heeft bij mij altijd veel vragen opgeroepen. Op vragen als: “wie?” “waar?” en “waarom?” krijg ik veelal antwoord in “Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij”

Ik vind het enorm moedig om deze biografie met compromitterende onderwerpen over je eigen familie uit te brengen. Maar het werpt een nieuw licht op de geschiedenis en de gebeurtenissen in en om het Achterhuis. Dat is waardevol. Het is dan ook mijns inziens onlosmakelijk verbonden aan “het Dagboek van Anne Frank”. Het lijkt zelfs een extra supplement: “Het ontbrekende stukje van …”…

© 2017 Ingeborg Klasens

Meeslepende biografie van de jongste helpster van het Achterhuis.

 

Toen ik onlangs de auteurs bij De Wereld Draait Door zag wist ik meteen, dat ik dit boek wilde lezen. Een goede keus, want zelden heeft een biografie zo’n diepe indruk op me gemaakt als “Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij”. De jonge Vlaamse journalist Jeroen De Bruyn is al sinds zijn vroege jeugd gefascineerd door Anne Frank en het Achterhuis aan de Prinsengracht in Amsterdam, waar Anne met haar familie tijdens de Tweede Wereldoorlog ondergedoken zat. Daar werden zij ondersteund door een aantal helpers. Eén van hen was de jonge kantoorbediende Bep Voskuijl. De Bruyn dook in de levensgeschiedenis van deze veelal stille, zwijgende helpster en samen met haar jongste zoon – Joop van Wijk – schreef hij dit belangwekkende boek. Aan de hand van bronnenonderzoek en nieuwe getuigen (onder andere Diny Voskuijl en Bertus Hulsman, Beps verloofde in de oorlog) komen de auteurs met nog niet bekende informatie. “Het zwijgen voorbij is een belangrijke biografie die nieuw licht werpt op de dagelijkse gebeurtenissen die zich hebben afgespeeld in het wereldberoemde Achterhuis. Ik heb deze biografie in één keer ademloos uitgelezen en raad iedere geschiedenisliefhebber aan ditzelfde te doen.

© 2015 Frank Libeer (Recensent bij ECI)

“Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij. Een biografie van de jongste helpster van het Achterhuis”.

‘Bep Voskuijl, het zwijgen voorbij’ is een integere biografie die recht doet aan het leven, het karakter en de rol van de helpster wier bijdrage tot nu toe onderbelicht bleef. Het boek is een welverdiende ode aan een jonge vrouw die zich inzet voor de veiligheid en verzorging van haar medemens. Bovendien voegt het een nieuwe, verrassende naam toe aan de lijst van mogelijke verraders van de onderduikers.

‘Het zwijgen voorbij’ is in mijn ogen een uiterst waardevolle aanvulling op het dagboek van Anne Frank en andere publicaties …

© 2017 Hanneke Tinor-Centi  (Literair agent, boekmarketeer en recensent bij HT-C Communicatie en Marketing).

Fotoboek

1937

Bep Voskuijl op de waranda van haar ouderlijk huis in Amsterdam-west.

1937

Bep Voskuijl in het jaar waarin ze aangenomen werd bij Opecta door Otto Frank en Miep Gies.

1939

Bep Voskuijl met Johan Voskuijl, haar vader.

1942

Johan Voskuijl, in het jaar waarin hij de draaibare boekenkast timmerde. Hij was destijds al ernstig ziek.

1946

Bep Voskuijl op een terrasje, verliefd op Cor van Wijk

1946

Bep Voskuijl, met Rie van Wijk haar vriendin (en later haar schoonzus), bij wie ze onderdook direct na de inval in het Achterhuis op 4 augustus 1944.

2012

Diny Voskuijl (80 jaar), de jongste zus van Bep, een authentieke getuige in de biografie.

2014

Bertus Hulsman (95 jaar), de verloofde van Bep in de oorlog, een authentieke getuige in de biografie.

2014

Kleinzoon van Johan Voskuijl – Joop van Wijk bij de draaibare legendarische boekenkast.

2016

Voordracht op 29 mei 2016, door Joop van Wijk over de biografie. Links voorin Bertus Hulsman (98 jaar).

2017

Voordracht op 6 mei 2017, door Joop van Wijk op de 34e sterfdag van zijn moeder.